Compile error: Circular reflection detected

Op gegeven moment had mijn leraar Nederlands, tevens leraar informatica op de HAVO, spliksplinternieuwe computers in het lokaal gezet. Iemand had toen Transport Tycoon DeLuxe geinstalleerd; een wereld waarin je je eigen transportbedrijf start.



Spellen met een aanpasbare wereld, zoals SimCity, Zelda en Stunts waren en zijn altijd al mijn favoriet.



Technisch gezien was TTDX geniaal: op een 486 kreeg Chris Sawyer het voor elkaar een gigantische wereld tevoorschijn te toveren met steden, wegen, rails, geanimeerde huisjes (bioscoop). Met 32MB ram werkte het als een tiet. Qua gameplay was het evenzo geniaal: een wereld waarin je alles kan doen en maken wat je fantasie je ingeeft.
Als je dan na 10 uur spelen je netwerk had ontworpen, viel er altijd wel weer wat te verbeteren. Busje hier, kolenlijntje daar, extra vliegtuigje... Nooit is het af.

Des te groter was de teleurstelling keer op keer als we een netwerk desync kregen, en het LAN spel abrupt naar de digitale jachtvelden was gestuurd. De netwerkstack van TTDX was niet om over naar huis te schrijven, Windows 9x code zal hier waarschijnlijk ook hebben geholpen. Tot TTDPatch verscheen, en netwerk games bij bepaalde versies stabiel leken. Ook waren hier al een aantal aanpassingen in verschenen die het leven van een transport netwerk bouwer beter maakte. Een andere coder bedacht dat een –from scratch- ontwikkelde OSS implementatie op langere termijn beter zou zijn: OpenTTD was geboren. Vanaf versie 0.3 is die zo’n beetje speelbaar, vanaf versie 0.4 werdt het echt veel leuker.

Echter, al die projecten hebben niet iets toegevoegd wat de gameplay daadwerkelijk verbeterde. Natuurlijk, inline bus stations, distant join stations, kanalen, aquaducten, PBS, eenrichtings signalen, en meer features hielpen enorm in het bouwen van het netwerk. Maar het concept bleef hetzelfde: Een netwerk bouwen tot je er geen zin meer in had.
Tot bij versie 0.6 Kurt uit Berlijn een serverfork maakte, en hierin een ‘ranking’ toevoegde. Een ranglijst is geboren, iedere game levert je punten op. OpenTTD heeft voor het eerst en automatische leaderboard. Dat leverde zo’n 100 actieve en 400 casual spelers op. Het competitie element was daar in OpenTTD!



Voor zo’n beetje de complete 0.6 tijd, Kurt’s Hard Goal (KHG) was de populairste server. Maar toen kwam 0.7 uit. Deze versie had zoveel veranderingen in de code, dat Kurt het niet meer een goed idee vond om zijn fork te blijven onderhouden. Kurt gooit de handoek in de ring, KHG is niet meer.

Met KHG dood, is het idee blijven bestaan. OHG (KHG, alleen dan open) werd het niet. Luukland en Ex hebben het idee opgepikt en verder ontwikkeld. “Ex”, een Tsjech, heeft nu de beste en populairste server gemaakt. Drie servers hebben rond europese avondtijden zo’n 30-40 spelers in totaal aan het spelen. Je kan CityMania spelen: degene die het eerste een stad heeft laten groeien tot 10.000 inwoners, wint. Of je speelt CompanyValue: degene met het grootste bedrijf na een periode, wint.

In plaats van het spel te spelen zonder doel, kan je nu een doel halen en daarbij direct jezelf meten met de competitie. Nooit was de TTD implementatie zo verslavend en leuk om te spelen.



En het is zo ont-zet-tend simpel. Voeg een leaderboard en een puntensysteem toe, en spelers gaan tot het gaatje om het spel te winnen.

De laatste paar dagen is er wat consternatie ontstaan, wat begon bij Michael Braude en werd opgepikt door Jeff Attwood. In het kort is het punt van Michael dat het ontwikkelen van web applicaties niet uitdagend genoeg is voor hem. Jeff's antwoord is dat eigenlijk alle nieuwe applicaties gemaakt worden voor het Web. Het tegenantwoord van Michael is vervolgens dat Jeff het niet helemaal correct gesteld heeft. Dat doe ik nu ook niet, en om het fijne ervan te weten stel ik voor dat je de drie blogposts gaat lezen.



Web applicaties hebben een aantal hele fijne eigenschappen. Namelijk, ze hoeven niet worden geïnstalleerd, geupdatete, gedistribueerd, onderhouden en meer van dat soort handelingen. Precies zoals Jeff al aangeeft in zijn post.

Web applicaties hebben ook een aantal nare eigenschappen. Latentie, browser incompatibiliteit, bruikbaarheid, interfaces en persistentie zijn kenmerken die bijna altijd bij web applicaties worden onderschat of niet aanwezig zijn. Ook grafisch valt er een heleboel te verbeteren op de huidige web applicaties. Met DHTML kan je best aardige dingen doen, maar het haalt het bij lange na niet bij de mogelijkheden die je op de desktop hebt. Als je grotere datasets hebt, dan is dat vaak moeilijk om efficiënt in een web applicatie te verwerken.

Persoonlijk heb ik een vrij ongeduldige manier van werken op mijn computer. Mijn laptop heeft een dualcore processor, een moderne grafische kaart, een SSD en last but not least: een 100Mbit synchrone internet verbinding. Op dit moment zijn er slechts weinig applicaties waar ik zelf op moet wachten, bijna altijd moet de computer wachten op mij. Als ik een web pagina niet binnen 1 seconde op mijn scherm zien verschijnen, dan open ik de website in een nieuwe tab in een andere browser.

Als een website of web applicatie niet heel erg soepel aanvoelt, dan is deze applicatie voor mij direct gediskwalificeerd. Een wel heel ernstig voorbeeld hiervan is de website van Funda. Funda heeft een kaart van Google ingebouwd, en hier overheen hebben ze een hele ranzige informatielaag gelegd. Dit is zo slecht uitgevoerd dat het werken met deze functionaliteit mensen in verwarring brengt (inclusief mezelf). Ik zou zeggen: probeer het eens zelf. In eerste instantie dacht ik dat het aan een oude computer lag waar ik op dat moment Funda.nl ging kijken. Het is zo traag als dikke stront door een dunne trechter. Onwerkbaar.



Over het algemeen kan ik zeggen dat het werken met de desktop applicaties veel sneller en soepeler gaat dan het werken met web applicaties. Hier zijn uitzonderingen op, zoals bijvoorbeeld de website van Tweakers.net, die heftig is geoptimaliseerd voor snelheid. Ook kan ik de server van Tweakers.net vanaf mijn huis bijna zien staan. Dat scheelt nogal in de latentie, en zorgt ervoor dat de website erg soepel en snel aanvoelt.

Wat Jeff denk ik vergeet, is de ongelooflijke iPhone app success stor(y/e). En strikt genomen zijn het allemaal desktop applicaties, die iPhone apps. Natuurlijk, er zit een heleboel webish technologie in, maar het blijven desktop applicaties. Als je stelt dat desktop applicaties doodgaan, of dood zijn dan sla je wat mij betreft de plank compleet mis. De populariteit van de iPhone app store toont dit wat mij betreft aan.



De toekomst is dan ook een combinatie van web en desktop applicaties. Er zijn twee ontwikkelingen in deze context die ik met zeer veel interesse volg, namelijk de web tablet van TechCrunch en het OS van Google. Dit zijn twee ontwikkelingen die zich louter op het web richten, en waarbij desktop applicaties niet meer relevant zijn in het gebruik van de functionaliteit.

Web applicaties hebben veel toekomst, maar echt desktop applicaties vervangen zullen ze nooit.

Nadat ik een aantal Dell laptops had versleten, wees een goede vriend van me op Thinkpads. Voor hetzelfde geld tweedehands heb je een laptop met iets mindere specificaties. Maar andere kenmerken logen er niet om, namelijk:

• Hoogwaardige behuizing die je kan vastpakken bij het scherm alléén
• Asymetrisch, tijdloos ontwerp
• Geen windows toets (voor de 20 en 40 modellen)
• Touchpad en touchpointer
• Vervangbare multibay voor DVD, extra accu of extra HDD met hotswap
• Zeer dun ontwerp (mijn oog was toen gevallen op een Thinkpad T40)
• ThinkLight (toetsenbord lampje voor typen in het donker)
• Last but zeker not least: non-bloatware die precies doet wat het moet doen met redelijk goede interface

Kwaliteit. Goed spul. Kopen, gebruiken en niet meer over nadenken.

Geen gezeik met afgebroken plastic bezels en wat dies meer zij. Je moet goed je best doen om een thinkpad zó te mishandelen dat hij onbruikbaar wordt. Slechts het scherm kan bij een goede val kapot gaan, aangezien de CCFL (mini TL-buis) daar niet tegen kan. Maar de harddisk wordt tijdens de val uitgeschakeld, en de behuizing kan een goede klap hebben.

Zo óók met de software. ThinkVantage heeft één onderdeel wat je download en installeert na een verse windows install, waarna automagisch drivers en bedieningssoftware wordt geinstalleerd "ThinkVantage System Update". Fantastisch. Na een jaar of twee mijn kleine zusje ook maar overtuigd van een Thinkpad.



Een aardige anekdote hiervan: Ze deed een medicijntest een week lang bij een farmaceutisch bedrijf, waardoor ze in de kliniek moest blijven voor twee weken. Ondertussen was ‘windows gecrasht’. Een verse install was dus nodig. Dat werd als volgt opgelost: Broerlief stuurt een CD met windows op de post. Zuslief, geheel zelfstandig, download een Ubuntu LiveCD image, brandt het, en backupt de gegevens op een externe HDD. Dat gedaan, windows CD erin, klikken en gaan met een nieuwe, verse windows op de ThinkPad. Na telefonische ondersteuning geleverd te hebben () download zuslief ThinkVantage, klikt 5 keer en ze werkt op een volledig geüpdatete klaptop.

Zuslief es em est: “alles werkt! Dikke kus”. Een adrenalinestoot dat zuslief helemaal zélf alles heeft gefixt gaat er door mij heen.



Nu stop ik mijn lofprijzingen voor ThinkPads, anders ga je mij met ‘fanboy’ associeren . Maar de (helaas) betere reden om hiermee te stoppen, is het bericht dat Lenovo (dat ThinkPad van IBM heeft overgenomen) advertenties laat zien na het installeren van de laatste ThinkVantage update. Dat voelde nèt zoals het bericht dat Sony spyware meeleverde op hun CD’s. Weet je nog?



Afgezien van het feit dat je de ThinkVantage software niet meer serieus kan nemen in bedrijven. Doe je een presentatie, komt daar een advertentie van een concurrent voorbij. Afgezien van het feit dat dit geen probleem is, mits er een opt-in mogelijkheid wordt geboden. Afgezien van het feit dat er wel een optie bij zit die die specifieke advertentie uitsluit bij toekomstige weergaves (en er dus alsonog vrolijk een andere advertentie in beeld kan komen). Afgezien van het feit dat ik die update niet hoef te installeren. Afgezien van het feit dat...

...is het punt dat mijn adviezen aan personen en bedrijven niet meer serieus kunnen worden genomen, om een ThinkPad te nemen. Mijn vroegere relaas dat ThinkPads 100% kwaliteit zijn, moet ik nu terug nemen. Mijn advies is door deze actie in discrediet gebracht. Een steek in de rug van Lenovo, die dacht met die advertenties een extra centje te kunnen verdienen.
Deze post van een slashdot gebruiker zegt alles:


Zelfs al draait Lenovo deze actie terug met een nieuwe update, dan nog blijft er een wrang gevoel over. Ik heb nu namelijk de sterke indruk gekregen dat de mensen bij Lenovo niet meer in de gaten hebben wat ThinkPad gebruikers doet kiezen voor ThinkPads. En dus: in de toekomst kan er wel weer nèt zo’n actie op touw worden gezet. Denk dan aan bijvoorbeeld skinnable software, bloatware, (andere vormen van) adware, spyware... Onzinnigheden waar wij totaal niet op zitten te wachten en ons slechts productiviteitsvermindering en andere nadelige dingen brengt.


Dit incident laat de mindset zien bij Lenovo. En die is allesbehalve goed.

Toen ik begon op een MSX-2 homecomputer, wist ik niet eens dat er zoiets als een OS bestond. Later, wanneer er een auto voor de deur stopte met een pa die een grote doos in zijn handen had, begon ik in te zien dat er zoiets als [1] een programma bestaat om programma’s mee te starten. In die doos zat een heuse Escom 486 met 4 echte megabytes aan geheugen, waar windows 3.11 tevreden mee was.



Een pentium 3 was het vervolg, deze computer zat óók in een doos, en ging ook direct aan na de kabels te hebben geprikt. Vervolgens, een paar minuten wachten weiter, ging óók deze computer trouw wachten op invoer van iemand, met een mooi blauw scherm met overall kleine plaatjes. Ik wist inmiddels heel erg goed dat je zoiets als programma’s hebt, want ik kon toen programmeren in basic, quaken, whacky wheels spelen, typen in word en internetten met het blauwe e-plaatje.

Dat kon op één of andere manier door iets wat windows heet. Maar ik had geen interesse noch noodzaak om te weten te komen hóé en wáárom nou precies “windows”.

Nu, jaren later, heb ik die interesse wel. Echter, ik kan de vraag: “wat is een OS” alleen nog steeds niet 100% zelfverzekerd goed beantwoorden. Een hoop antwoorden die ik heb bedacht, zijn niet de goede antwoorden. Enerzijds omdat een OS veranderd, anderzijds omdat mijn begrip steeds beter wordt.
[2] Een OS is een set veelgebruikte functies voor programma’s, zodat functies niet vaker hoeven worden geimplementeerd.

Dat is wat ik tot voor kort dacht.

Tot een vriend van me op dit verhaal attendeerde, geschreven door Neil Stephenson_{overigens makkelijk te vinden op het web met creatief googelen}. Ik heb het gelezen, nogmaals gelezen, en nogmaals goed gelezen. Hoewel geschreven in 1998, misschien wel nú op het hoogtepunt van de actualiteit met Mac OS 10.6, Windows 7 en Ubuntu Jacky Jackalope.

Wát een verhaal.

Er worden hier rake klappen uitgedeeld aan mijn perceptie van wat nu precies een OS is. Ééntje die lekker aankwam:

“Most people who shop for OSes (if they bother to shop at all) are comparing not the underlying functions but the superficial look and feel. The average buyer of an OS is not really paying for, and is not especially interested in, the low-level code that allocates memory or writes bytes onto the disk. What we're really buying is a system of metaphors. And--much more important--what we're buying into is the underlying assumption that metaphors are a good way to deal with the world.”

Het verhaal (niet deze quote) maakt niet alleen duidelijk wat een OS precies is, maar het geeft ook een onbetaalbare blik op hoe nu precies de operating system markt in elkaar steekt. Neem nu deze:

“Why, then, do I say that Microsoft is not such a great operating systems company? Because the very nature of operating systems is such that it is senseless for them to be developed and owned by a specific company. It's a thankless job to begin with. Applications create possibilities for millions of credulous users, whereas OSes impose limitations on thousands of grumpy coders, and so OS-makers will forever be on the shit-list of anyone who counts for anything in the high-tech world. Applications get used by people whose big problem is understanding all of their features, whereas OSes get hacked by coders who are annoyed by their limitations. The OS business has been good to Microsoft only insofar as it has given them the money they needed to launch a really good applications software business and to hire a lot of smart researchers. Now it really ought to be jettisoned, like a spent booster stage from a rocket. The big question is whether Microsoft is capable of doing this. Or is it addicted to OS sales in the same way as Apple is to selling hardware?”

Om het simpel te stellen: Een OS is een set API’s (functionaliteit). Functionaliteit die developers (van linus op z’n zolderkamer, tot Big Corp. met een leger aan devvers) willen uitbreiden. Daaruit volgt dat het idioterie is om deze API’s proprietair te houden (lees: closed source). Windows en Mac OS (of ieder ander OS) closed houden is daarom per definitie een designfout. Omdat het veelgebruikte functionaliteit betreft die, geve het tijd, tóch wel open worden geimplementeerd, en, niet onbelangrijk: de developers moeten het kunnen uitbreiden, wat bij een gesloten systeem near-impossible is. Getuige de vele OSS OS projecten.

We gaan even verder op [3] “Een OS is een set API’s”. Dat is zo, maar niet helemaal volledig denk ik. Er mist nog iets bij van de GUI, en de gebundelde programma’s. Van de GUI kunnen we stellen dat dit bij de API’s hoort. Van een configuratiescherm om je lokale instellingen te doen, tot het vrijgeven van een API die de standaard windows tekent, zoals een simpele messagebox en de bekende balk met minimize, maximize en close. De gebundelde programma’s zijn in feite ook niet meer dan veruit gegeneraliseerde programma’s, voor de meest voorkomende taken. Zoals bijvoorbeeld wordpad, paint, notepad, defraggen, vul maar in. In feite past dat ook in het “Een OS is een set API’s”. Een iets eloquentere poging: [4] “Een OS is een set veelgebruikte functionaliteit voor developers en eindgebuikers”. Maar ik twijfel er niet aan of ook deze poging gaat óók ooit voor de leeuwen. Misschien wel door jouw.



Als toetje wil ik jullie graag nog deze meegeven uit het verhaal.

“There are only two ways to sell a product: price and features. When OSes are free, OS companies cannot compete on price, and so they compete on features. This means that they are always trying to outdo each other writing code that, until recently, was not considered to be part of an OS at all: stuff like GUIs. This explains a lot about how these companies behave.

It explains why Microsoft added a browser to their OS, for example. It is easy to get free browsers, just as to get free OSes. If browsers are free, and OSes are free, it would seem that there is no way to make money from browsers or OSes. But if you can integrate a browser into the OS and thereby imbue both of them with new features, you have a salable product.

Setting aside, for the moment, the fact that this makes government anti-trust lawyers really mad, this strategy makes sense. At least, it makes sense if you assume (as Microsoft's management appears to) that the OS has to be protected at all costs. The real question is whether every new technological trend that comes down the pike ought to be used as a crutch to maintain the OS's dominant position. Confronted with the Web phenomenon, Microsoft had to develop a really good web browser, and they did. But then they had a choice: they could have made that browser work on many different OSes, which would give Microsoft a strong position in the Internet world no matter what happened to their OS market share. Or they could make the browser one with the OS, gambling that this would make the OS look so modern and sexy that it would help to preserve their dominance in that market. The problem is that when Microsoft's OS position begins to erode (and since it is currently at something like ninety percent, it can't go anywhere but down) it will drag everything else down with it.”

Ik moest een reis plannen met de trein naar Alkmaar. Ik wooon in Amsterdam-Noord, dus ik kan kiezen om de trein te pakken op Amsterdam Centraal, of Zaanstad. Dus: ns.nl, invoe... hier gaat het mis. Omdat je de reis geografisch planned, check je eerst natuurlijk even google maps. Wat zie ik: 15 minuten fietsen naar Amsterdam centraal en 15 minuten naar Zaanstad. Zaanstad is goedkoper, dus begin ik in Zaanstad. Ik voer dus bij het ‘van’ vakje Zaanstad in. Maar dat veranderde mijn browser automagisch, heel vervelend, naar Zaandam! Ik wil niet beginnen in Zaandam, maar Zaanstad. Dat staat namelijk op mijn google maps aangegeven. _{(ik kijk/focus natuurlijk naar het station, en niet naar de periferie, en ik zie Zaandam staan).} Dus probeer ik het nog een keer, en weer hetzelfde: Zaandam wordt er automagisch ingevuld. Nu begint er een kriebel over mijnrug te lopen.


_{ja, ook hier staat Zaandam & Zaanstad aangegeven. Maar als je gefocust/gericht bent op de trein, dan let je er simpelweg niet op}

Ik mag van de NS niet naar Zaanstad, en daar is toch echt een station! Zou... zou zaanstad Zaandam _zijn_? Even inzoomen (nadat je weer een tab opent, naar google maps gaat, erheen scrollt, inzoomt). En jawel, station Zaandam is in Zaanstad. Goeiemorgen!



Ik wist écht niet dat Zaandam == Zaanstad, blijkbaar. Ik kan mezelf omschrijven als redelijk intelligente usert (zonder arrogant te worden). Ik had google maps nodig om uberhaupt een geschikt beginstation te vinden. Daarna kon ik dat beginstation niet eens vinden op ns.nl.
Had ik nu moeten weten dat Zaandam == Zaanstad? Er zijn genoeg steden in Nederland die erg op elkaar lijken. Niet verwonderlijk dat de OpenTTD Town Name Generator erg goed werkt in OpenTTD, voor Nederlandse namen. Ervan uitgaan dat één stad twee namen heeft, is niet bijster handig. Natuurlijk, Den Bosch en Den Haag hebben meer dan één officiele naam, maar dat soort steden zijn dun gezaaid.
Dan verschijnt, na een beetje ‘guessen’ en uitzoeken (uitfrutselen) dan toch de gewenste geplande reis. Mét:



Je voelt hem al aankomen. Een website dat het nodig vind om-:

• mij google maps noodzakelijk te laten gebruiken
• opeens zonder een fatsoenlijke alias of mededeling het nodig vind mijn beginplaats te wijzigen
• mij (een ‘domme usert’ dus) niet opvoedt dat Zaandam blijkbaar Zaanstad is (of daar een station heeft)

- gaat geen usability award van mij krijgen. En dan ga ik nog niet eens beginnen over de ontzettend beroerde mobiele site. Ze hébben in ieder geval een mobiele site. Maar da’s genoeg stof voor een vervolg posting.
Eerst even lekker doorzagen over die usability award, daar wil ik ook nog even over ranten (voel mijn frustratie ). Wat opvallend is, en wat ik me net ook realiseerde, is dat usability soms ambigu is. In mijn vorige posting en deze posting heb ik usability geinterpreteerd/neergezet als “bruikbaarheid van software”. Je hebt ook “accessability” (bruikbaarheid van software voor mensen met fysiek andere mogelijkheden"), wat nogal eens verward wordt met usability. Ik wist ook niet direct of die usability award nou bedoeld was in de zin van accessability of usability. Staat ook niet duidelijk op de site.

Dit is natuurlijk een soort van zeurverhaal, dat begrijp ik ook. Maar heb ik dan niet minder een punt, en is software gewoon nog niet goed genoeg? Teveel imperfecties die je het leven zuur maken? Of sla ik hier de plank gewoon mis, en ben ik aan het raaskallen?