2022: Sexy Heisenbug (3)

Door Ruudjah op maandag 7 mei 2012 17:00 - Reacties (1)
Categorie: -, Views: 5.706

Deel 1
Deel 2

Er ging een zwaar alarm af, zoals in films. Een zeer aantrekkelijke dame bracht een naald, met daaraan een slang, in mijn polsslagader. Het alarm veranderde van om de seconde een shot, naar een continu vervelend geluid. Ik verloor mijn bewustzijn.

Als informatietechnicus dacht ik alles wel gezien te hebben en te weten. Maar wat ik voor mij zag was een gigantisch scherm van enkele tientallen meters breed en enkele meters hoog. Hierop was een soort van driedimensionaal beeld te zien van mijn lichaam. Een donkerpaarse gloed was te zien, het leek erop dat mijn aderen werden gehighlighted. “He’s awake” klonk een vrouwelijke, uitermate sexy stem. Langzaamaan veranderde de donkerpaarse kleur naar een rode kleur. “Blood oxydoxytrinoglock levels normalizing”, melde iemand in een mintgroene jas. Aan de rechterkant op het scherm zag ik een grafiek waarbij de lijn abrupt daalde. Het midden van het scherm was verslavend om naar te kijken, ik kon mijn eigen hart zien kloppen.

De linkerkant van het massale scherm kreeg een donkerrode rand. …ťn helft van het scherm gaf een videofeed weer, maar ik kon niet helemaal opmaken wat er nu gefilmd werd. Het beeld bewoog een beetje, repetitief dezelfde beelden vertonend, alsof de beeldsensor naar voren en weer naar achteren ging. Iemand met een donkergroene jas aan kam de ruimte binnengelopen. Onmiddelijk liep een persoon met een nog donkerder groene jas naar deze persoon toe, en begon een conversatie. “How do you feel?” vroeg dezelfde sexy stem aan me. Ik draaide mijn gezicht de andere kant uit, richting de sexy stem. Enkele seconden lang keek ik in een paar manga-achtige helderblauwe ogen, ik was totaal van de kaart door haar voorkomen. De geur van haar parfum zweefde mijn neus binnen terwijl ik mijn zintuigen weer de baas werd. “ehm, mjah, nou, ugh, ech-em, kuch, wel uh vreemd... ofzo” stamelde ik, me niet realiserend dat ik Nederlands sprak. Binnenin voerde ik een heftige strijd om een eerlijk antwoord te geven, en me niet af te leiden aan haar verleidende uitstraling. “1% of our patients experience a blackout. Your incontinence is normal, as the part in your brain controlling certain muscles interferes with the nanobotics.” Ik werd vuurrood, en realiseerde me dat... Mjah, nou ja. “If you look at the lower outmost left at the screen, you can see that your muscle score below your abdomen is 57%. The average is about 25%, you are doing extremely well.” Een moment concentreerde ik mijn gevoel op mijn onderlichaam. Inderdaad, het voelde warm en vochtig. Ik bewoog een paar spieren lichtelijk, en het voelde alsof ik een luier aan had. Ik wierp instinctief een blik op waar ik voelde. “Yes, we took some precautions to ensure the cleanup is simpler. I hope you are not upset?!”. Liever wilde ik even naar het middelpunt van de aarde zakken, mezelf laten verpulveren, als zwevend wezen terugkomen, en heel erg hard schreeuwen. “Egh, no, no, it is fain” loog ik glashard in steenkolenengels.

“Weeeeeee... have two options” klonk opeens vanaf de andere kant van mijn divan. “Either we can put you back into your previous state of stasixy, or we can shutdown the experience. Both have about similar risks, the consequences are quite different, though”. Ik keek recht in het gezicht van Erbenaar. “Nanobotics got stuck, and we can send another nanobot in. Or we can try to remove the inserted nanobot, and stop it. The first option is one we do not have a lot of experience with, but seems safer. The second option is more risky although our team has done this more often, with a 100% success rate.” Ik staarde in Erbenaars gezicht alsof ik stoned was. Hoewel ik nog onder invloed van sedatie was, voelde ik mijn denken steeds helderder worden. “Show gme tge cood”. “egh-ahem, show me the code. I want to see what caused the nanobotics’ failure” bracht ik opnieuw. “Sir, that’s classifi-” “Yes, just let me sign the NDA. I want to see it for myself.” wierp ik tegen. Afgebluft door mijn plotselinge assertiviteit, en duidelijk onder de indruk, merkte ik bij mezelf op dat m’n zelfverzekerdheid werkte. Het team van rond de tien man liep buiten mijn gehoorsafstand, het was duidelijk dat ze gingen overleggen. “You certainly impressed them, I can tell. Your experience might even help us. Our datateam already did extensive research on your past experience in software, and as far as I know, were kind of impressed.”. “Good”, antwoorde ik lomp. “Then they realize it is showtime for me.” “By the way, when this is all over, join me a few days in Europe mainland. I’d like to know if your inner personality is as impressive as your looks”. Het was me gelukt een rood gezicht onder witblonde Scandinavische haren tevoorschijn te toveren. Erbenaar stond weer naast me, met een scherm waarop ik zou moeten tekenen voor geheimhouding. Inmiddels waren de meeste personeelsleden bezig om te ruimte te verlaten. Blijkbaar waren ze niet geclassificeerd genoeg om ook de code te zien. Ook zag ik de assistente vertrekken. De NDA was een standaard NDA, dus ik scrollde het even door en tekende.

“You can see we have full test coverage using every known test method. Furthermore, it is pretty clear there must be a defect somewhere in our code, because of the feedback we receive at the exact moment the nanobot gets stuck”. “Can I have a glass of water, please?” Ondertussen schoten mijn ogen over de code heen. Instantaan bekroop mij een gevoel dat deze code tot in de puntjes verzorgd was. Ieder karakter leek geplaatst te zijn met een doel. Een timer trok mijn aandacht. Het feit dat de timer zichzelf testte, leek op een exempli primus van een Heisenbug. Ik vroeg om de timer volledig weer te geven op het massieve scherm. De testcode van de timer was naast de timer zelf weergegeven, en we keken er met zijn allen naar. Ik nam een slok van het glas water, aangereikt door een donkergroene jas. Mijn ogen bleven gespitst op het scherm. “Query for ‘heisenbug unix timing immediate” on Google, please”. De resultaten verschenen, en een andere donkergroene jas slaakte een kreet. “Whoa, off course. We should have known this 5 years ago.” Voordat ik zelf de analyse kon maken, bleek duidelijk dat ik een pointer had gegeven die het team verder hielp. Direct vond er overleg plaats, waarbij een mintgroene jas de code veranderde, een testcase toevoegde, en bemerkte dat deze testcase faalde na het runnen ervan. Applaus. "We will continue your experience immediately", sprak Erbenaar. Ik kreeg geen kans om te vragen wat ik nu precies had bewerkstelligd. De deuren gingen weer open, het verdwenen personeel kwam de kamer binnen, en ging verder met werkzaamheden. “Oxydoxytrinoglock levels are acceptable” “Command nanobot for pausing” “Continue processes of analysis”. Ik zag dat het beeld aan de linkerkant van het gigantische 3D scherm was stilgestaan, de videofeed was rustig geworden. “Are you ready to continue, sir?” vroeg Erbenaar. “Sure, but I do want to know the cause of failure before I leave this place” antwoordde ik. “Natuurlijk” knipoogde Erbenaar in accentloos Nederlands. Ik werd naar het lab waar ik vandaan kwam gereden, op mijn divan nog steeds. Ik vroeg de sexy assistente of ik niet eerst even kon douchen en ‘verschonen’. “No, we should lose as little time as possible.”

Klaas Boerrigter had een hele brede glimlach op zijn gezicht.

Volgende: 2022: Atmel's diemooduuleetor (4) 05-'12 2022: Atmel's diemooduuleetor (4)
Volgende: 2022: Rops 53% (2) 05-'12 2022: Rops 53% (2)

Reacties


Door Tweakers user Gish, maandag 7 mei 2012 18:00

Echt dikke +1 voor je laatste zin.

Reageren is niet meer mogelijk